จากเด็กเก็บตัว เป็นเด็กที่อยากแสดงออก

มีเด็กที่ตอนมาเรียนใหม่ๆ เก็บตัว ไม่มั่นใจในตัวเองเลย ตอนนี้กลายเป็นคนที่อยากแสดงออก มีอะไรก็พร้อมจะลุยไปข้างหน้า ครูเห็นเขาเปลี่ยนมาทีละนิด จนวันหนึ่งหันไปมองก็ตกใจเหมือนกันว่าเด็กคนเดียวกันนี่นา

ความขี้อายไม่ใช่ข้อบกพร่อง

เด็กบางคนเกิดมาพร้อมพื้นอารมณ์ที่ต้องใช้เวลากับสิ่งใหม่มากกว่าคนอื่น งานศึกษาของ Thomas กับ Chess พบว่ามีเด็กราว 15% ที่ปรับตัวช้า เจออะไรใหม่ก็ขอถอยไปยืนดูก่อน แต่ถ้าได้เจอซ้ำๆ ก็จะค่อยๆ เข้ามาเอง เด็กแบบนี้ไม่ได้ต้องการให้ใครมาผลักขึ้นเวที เขาต้องการพื้นที่ที่ปลอดภัยพอให้ค่อยๆ เดินขึ้นไปเอง

ความมั่นใจสะสมทีละนิด

สำหรับเด็กแบบนี้ ครูไม่เร่ง ครูคอยหาเรื่องดีเล็กๆ ที่เขาทำได้ในแต่ละคาบแล้วบอกให้เขารู้ อย่างวันนี้กล้าเล่นให้ครูฟังได้สองบรรทัด หรือตอบครูเสียงดังขึ้นนิดนึง พอเขาเห็นบ่อยๆ ว่าตัวเองทำได้ ความมั่นใจก็สะสมขึ้นเอง

เราเป็นคนมองเห็นเรื่องเล็กๆ ของเด็กเสมอ และพยายามทำให้เค้าภูมิใจ

ครูหมี

ทำไมกลุ่มเล็กช่วยเด็กขี้อายได้

คลาสดนตรีของเรามีเด็กไม่เกินสี่คนต่อครูหนึ่งคน ในกลุ่มเล็กๆ เด็กได้เห็นเพื่อนเล่นถูกบ้างผิดบ้าง แล้วก็เห็นว่าเล่นผิดไปไม่มีใครว่าอะไร การเล่นให้คนอื่นฟังเลยค่อยๆ กลายเป็นเรื่องปกติ ระหว่างคอร์สครูยังอัดคลิปตอนน้องเล่นส่งให้ผู้ปกครองดูด้วย เด็กจะได้ชินกับการมีคนดูไปในตัว

การเล่นดนตรีกับเพื่อนยังช่วยเรื่องใจด้วย งานวิจัยจากสถาบันมักซ์พลังค์พบว่าเด็ก 4 ขวบที่ได้ร้องเพลงและเคาะจังหวะไปด้วยกัน หลังจากนั้นช่วยเหลือและร่วมมือกับเพื่อนมากกว่าเด็กที่เล่นเกมด้วยกันแบบไม่มีดนตรี เด็กขี้อายที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มแบบนี้ จะรู้สึกว่าตัวเองมีที่ทาง

ถ้าลูกเป็นเด็กเงียบ

• อย่าเรียกลูกว่า "ขี้อาย" ต่อหน้าคนอื่นบ่อยๆ เด็กจะเชื่อตามป้ายที่ผู้ใหญ่แปะให้
• เวลาลูกกล้าทำอะไรเล็กๆ เช่น สั่งข้าวเอง ทักทายครูเอง ให้บอกเขาว่าพ่อแม่เห็น
• ไม่ต้องบังคับให้เล่นโชว์ญาติทุกครั้งที่มีงานรวมญาติ ปล่อยให้เขาเป็นคนขอเองบ้าง (ซึ่งพอถึงวันนั้น ญาติๆ อาจต้องนั่งฟังยาวเลย)

ให้เวลาเขาหน่อย แล้วคอยดูว่าแต่ละสัปดาห์เขากล้าขึ้นตรงไหน ครูจะเล่าให้ฟังในบันทึกหลังเลิกเรียนทุกคาบอยู่แล้ว

อ่านต่อ: เล่นดนตรีเป็นกลุ่ม ช่วยให้เด็กเข้าใจคนอื่นได้อย่างไร